معرفی شهر تالش

تالش و سکنه آن در همسایگی با دریای خزر با قدمتی چندصدساله به شمار می روند، و همیشه این اصالت با آن ها بوده. نه تنها این اصالت و قدمت بلکه ویژگی های خاص دیگری را داراست همچون کوه های سبز پوش و جنگل های انبوه و طبیعت بکر و در یک کلمه یک نقاشی تمام عیار خدا. با ما همراه باشید تا تالش، این کهن شهر گیلان را بهتر و بیشتر بشناسیم.

تالش کجاست؟

ییللاق تالش با داشتن 4 بخش و 10 دهستان پس از رشت بزرگ ترین و پر جمعیت ترین شهرستان گیلان است. از لحاظ توپوگرافی نیز برخورد های ویژه ای دارد، نظیر بخش های کوهستانی که در راستای کوه های تالش قرار دارد و بخش جلگه ای که به صورت یک نوار باریک بین دریا و بخش کوهستانی کشیده شده است.

این شهرستان از غرب با اردبیل از شرق با دریا خزر از شمال با آستارا و از جنوب با رضوان شهر محاورت دارد. طبق تقسیمات رسمی کشور ایران، تالش متشکل است از پنج شهر لیسار، حویق، چوپارف اسالم و تالش.

اکوسیستم تالش

زیست بوم تالش با دارا بودن تنوع کم نظیر خود جلوه ای دیگر به این خطه بخشیده است. از جمله گیاهان پر رونق در این منطقه می توان به درختان زردآلو، به، ازگیل، انجیر اشاره کرد؛ و از جمله حیواناتی که در این خطه به زندگی می پردازند می توان به پلنگ، قرقاول، خرس قهوه ای،خوتکا، روباه، خرگوش اشاره کرد.

نام دیگر شهر تالش

شهر هشتپر طوالش یا هشتپر پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، در تقسیمات رسمی و اداری با نام تالش ثبت و شناخته شد. در دوران قدیم کاخ معروف سردار امجد با هشت در بزرگ در این شهر ساخته شده بود. در زبان محلی به در، (بر)می گفتند و به این سبب به این منطقه هشتبر گفته می شد، که در مرور زمان برای آسانی تلفظ هشتبر به هشتپر تغییر یافته است.

وجه نام گذاری این شهر

در مدارک تاریخی  موجود مربوط به پیش از اسلام نام و نشانی از کلمه تالش یافت نمی شود، بدین سان در قرن ۱۸ میلادی حکومتی معروف به خوانین تالش در این خطه تأسیس شد. بنابراین می توان ریشه تالش را سرچشمه گرفته از نام این حکومت دانست. شایان ذکر است که شهر لنکران  که در حال حاضر متعلق به جمهوری آذربایجان است، قدیمی ترین سکونتگاه خوانین تالش بوده است.

در سایر اسناد تاریخی که به دست ما رسیده، از قوم ساکن در این خطه با اسم “طیلسان” یاد شده، این واژه با گذر به تالشان تغییر داده شد و در متون و منابع ایرانی نقش بست.

تاریخچه تالش

با توجه به منابع تاریخی روم باستان و یونان، پژوهشگران قوم تالش را از نسل قوم کادوس به شمار می آورند. کادوسیان از همسایگان باستانی قوم گیل بودند و اصلی ترین بخش های ارتش ایران دارای جایگاه بودند. این کهن سرزمین از عهد مادها تا ساسانیان هیچ وقت از خاک و بوم ایران جدا نشده بود اما در زمان قاجار مطابق با عهدنامه ترکمانچای و گلستان قسمت کلانی از این شهر به کشور روسیه آن زمان واگذار شد.

فرهنگ و اعتقادات تالشی ها

غالب قریب به اتفاق اهالی ساکن در منطقه تالش مذهب تشیع اثنی عشری را به عنوان دین خود بر گزیده اند هر چند برخی از بخش های مرکزی و شمالی این شهرستان شافعی مذهب هستند.

زبان و گویش اهالی تالش

بومی های این منطقه گویش اصلی خود که متعلق به تاریخ و قومشان است را به عنوان زبان ارتباطی با یکدیگر انتخاب کرده اند یعنی گویش تالشی. این گویش نزدیکی و شباهت بسیار به زبان های پارتی، مادی و اوستایی دارد و خیلی بیشتر از زیان فارسی معبار به زبان پهلوی قرابت دارد. ناگفته پیداست که سکنه اطراف این شهر به دلیل مهاجر بودن یا تعلق به قوم قبیله ای دیگر به زبان هایی همچون ترکیف فارسی، گیلی سخن می گویند.

منبع: https://shomalberim.ir/introducing-the-city-of-talash/